1. ابن بهریز، حبیب بن بهریز و ابنمقفع، عبدالله بن دادویه - دانش پژوه، محمد تقی. (1381). المنطق. مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
2. ابن سینا، حسین بن عبد الله؛ اهوانی، احمد فواد؛ حسین، طه؛ زاید، سعید؛ و عفیفی، ابوالعلاء - مدکور، ابراهیم بیومی. (1405). الشفاء: المنطق. مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی (ره).
3. ابن سینا، حسین بن عبد الله و زارعی، مجتبی. (1381). الإشارات و التنبیهات. بوستان کتاب قم (مرکز النشر التابع لمکتب الإعلام الإسلامی).
4. ابن سینا، حسین بن عبد الله؛ معین، محمد؛ محقق، مهدی؛ و مشکوه، محمد - معین، محمد. (1383). منطق دانشنامه علائی. (مشکوه، محمد، ویراستار). دانشگاه بوعلی سینا.
5. ابننفیس، علی بن ابیحزم؛ طالبی، عمار جمعی؛ ملیت، فؤاد؛ و زیدانی، فرید. (2009). شرح الوریقات فی المنطق. دار الغرب الإسلامی.
6. ابهری، أثیر الدین. (678). کشف الحقائق فی تحریر الدقائق. دست نویس.
7. اخوان الصفا. (1412). رسائل إخوان الصفاء. الدار الإسلامیة.
8. ارسطو؛ و بدوی، عبدالرحمن. (1980). منطق ارسطو. دار القلم.
9. اژهای، محمدعلی. (1387). جهت سور و جهت حمل در منطق قدیم. حکمت و فلسفه، 15(4)، 91–102.
10. الخونجی، أفضل الدین. (1389). کشف الأسرار عن غوامض الأفکار. (خالد الرویهب، مصحح). مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
11. ایزدی، محمد؛ و دارابی، علیرضا. (1390). باز تأملی انتقادی در بهره گیری از سور مرتبه دوم در تحلیل شرطی لزومی. منطق پژوهی، 3(2)، 1–24.
12. برخورداری، زینب. (1384). تطور تاریخی تقسیم گزاره حملی از حیث موضوع. مقالات و بررسی ها، 78(38)، 33–50.
13. پورحسن، قاسم؛ و احمدی، بتول. (1397). نظریهی احتمال و کفایت دلیل از منظر ریچارد سوئینبرن. ذهن، 76(19)، 5–34.
14. تفتازانی، مسعود بن عمر؛ و یزدی، عبدالله بن حسین. (1412). الحاشیة علی تهذیب المنطق. مؤسسة النشر الإسلامی.
15. حسن زاده آملی، حسن. (1375). هزار و یک کلمه. بوستان کتاب قم (انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم).
16. خوئی، ابوالقاسم. (1418). موسوعة الإمام الخوئی. مؤسسة إحیاء آثار الامام الخوئی.
17. دارابی، علیرضا. (1402). روشهای مختلف صورتبندی سور شرطی. جاویدان خرد، 44(20)، 112–130.
18. دغیم، سمیح؛ جهامی، جیرار؛ عجم، رفیق؛ و جبر، فرید. (1375). موسوعة مصطلحات علم المنطق عند العرب (ج 1). مکتبة لبنان ناشرون.
19. دهقان، مصطفی. (1402). واکاوی اعتبار قاعدۀ الحاق مشکوک به اعم اغلب. فقه و اصول (دانشگاه فردوسی مشهد)، 134(55)، 46–66.
20. سبزواری، هادی بن مهدی؛ حسن زاده آملی، حسن؛ و طالبی، مسعود. (1369). شرح المنظومة (تعلیقات حسن زاده). نشر ناب.
21. ستوده، حسن. (1318). آمار. مجموعه حقوقی، 135(3)، 1350–1352.
22. سهروردی، یحیی بن حبش و کوربن، هانری. (1372الف). مجموعه مصنفات شیخ اشراق. (حبیبی، نجف قلی و نصر، حسین، ویراستاران). وزارت فرهنگ و آموزش عالی. موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه).
23. صدر الدین شیرازی، محمد بن ابراهیم؛ سهروردی، یحیی بن حبش؛ قطب الدین شیرازی، محمود بن مسعود؛ حبیبی، نجف قلی؛ و خامنهای، محمد - حبیبی، نجف قلی. (1392). حکمة الإشراق (تعلیقه ملاصدرا). (ضیایی، حسین، ویراستار). بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
24. صدر الدین شیرازی، محمد بن ابراهیم و فرامرز قراملکی، احد - خامنهای، محمد. (1378). التنقیح فی المنطق. (یاسیپور، غلامرضا، ویراستار). بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
25. صدر، محمد باقر. (1418). دروس فی علم الأصول. جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة بقم. مؤسسة النشر الإسلامی.
26. طباطبایی، محمد بن علی. (1296). مفاتیح الأصول. مؤسسة آل البیت (علیهم السلام) لإحیاء التراث.
27. طه، عثمان. (1375). قرآن. سازمان اوقاف و امور خیریه، انتشارات اسوه.
28. عظیمی، مهدی. (1387). دلیل افتراض: گزارش و سنجش. پژوهشهای فلسفی کلامی، 36(9)، 103–120.
29. عظیمی، مهدی. (1396). از دلیل افتراض تا معرّفی و حذف سور وجودی. منطق پژوهی، 15(8)، 1–32.
30. علامه حلی، حسن بن یوسف؛ نصیر الدین طوسی، محمد بن محمد؛ صدر الدین شیرازی، محمد بن ابراهیم؛ و بیدارفر، محسن. (1363). الجوهر النضید فی شرح منطق التجرید. بیدار.
31. فارابی، محمد بن محمد؛ دانش پژوه، محمد تقی؛ و مرعشی، محمود - دانش پژوه، محمد تقی. (1408). المنطقیات للفارابی. کتابخانه عمومی حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره).
32. فخر رازی، محمد بن عمر. (1384). شرح الاشارات و التنبیهات. (علی رضا نجف زاده، مصحح). انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
33. فرامرز قراملکی، احد. (1391). جستار در میراث منطقدانان مسلمان. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگى.
34. فرامرزقراملکی، احد. (1368). جایگاه منطق در معرفت بشری. فرهنگ، 4-5(1)، 363–388.
35. فرامرزقراملکی، احد. (1382). از طبیعیه تا محمول درجه دو. مقالات و بررسی ها، 742(21)، 37–56.
36. فلاحی، اسدالله. (1389). گزاره ماهوی نزد ابنسینا و جهت سور. حکمت سینوی، 43(0)، 66–86.
37. فناری، محمد بن حمزه؛ اثیر الدین ابهری، مفضل بن عمر؛ دیاربکری، محمد؛ ابن خضر، احمد بن محمد؛ و حرانی، ابراهیم آیدمیر، ابراهیم. (2012). الفوائد الفناریة. المکتبة الهاشمیة.
38. فیاض، محمد اسحاق. (1427). المباحث الأصولیة (الفیاض). مکتب سماحة آیة الله العظمی الحاج الشیخ محمد اسحاق الفیاض.
39. قزوینی، علی بن اسماعیل؛ ابنشهید ثانی، حسن بن زین الدین؛ و علوی قزوینی، علی. (1422). تعلیقة علی معالم الأصول (القزوینی). جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة بقم. مؤسسة النشر الإسلامی.
40. قطب الدین رازی، محمد بن محمد؛ جرجانی، علی بن محمد؛ کاتبی قزوینی، علی بن عمر و بیدارفر، محسن. (1386). تحریر القواعد المنطقیة. بیدار.
41. قطب الدین رازی، محمد بن محمد و سراجالدین ارموی، محمود بن ابیبکر. (بیتا). شرح المطالع فی المنطق. کتبی نجفی.
42. قطب الدین شیرازی، محمود بن مسعود. (1324). درة التاج لغرة الدیباج. (سید محمد مشکوة، مصحح). حکمت.
43. لارسن، هرولد. (1336). نظریۀ احتمالات و نتیجه گیری آماری. (غلامحسین همدانی، مترجم). انتشارات علمی دانشگاه صنعتی آریامهر.
44. مظفر، محمد رضا. (1366). المنطق (مظفر). اسماعیلیان.
45. موحد، ضیاء. (1398). درآمدی به منطق جدید. (حسین معصومی همدانی، ویراستار). انتشارات علمی و فرهنگی.
46. موسوی، سیدقائم؛ و صادقیان، رضا. (1395). بررسی منطق فازی و کاربرد آن در مسایل پیچیده. پژوهش ملل، 15(2)، 77–89.
47. میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن. (1378). قوانین الأصول. مکتبة العلمیة الاسلامیة.
48. نبوی، لطف الله. (1377). مبانی منطق جدید. سازمان مطالعات و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت).
49. نراقی، احمد بن محمدمهدی. (بیتا). شرح تجرید الأصول. [بی نا].
50. نصیر الدین طوسی، محمد بن محمد؛ ابن سینا، حسین بن عبد الله؛ و قطب الدین رازی، محمد بن محمد. (1403). شرح الإشارات و التنبیهات للطوسی (مع المحاکمات). دفتر نشر الکتاب.
51. نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد؛ و مدرس رضوی، محمدتقی. (1367). اساس الاقتباس. دانشگاه تهران.
